پیوسته صبور و رنج‌کش می‌باشم
پیوسته صبور و رنج‌کش می‌باشم
وندر پی عاشقان ترش می‌باشم

دل در دو جهان هیچ نخواهم بستن
با آنکه مرا خوش است خوش می‌باشم

تاریخ شعر: -